Van rosse kwajongen tot zilvergrijze nachtegaal - Een uitgebreide en exclusieve biografie van Mark Tijsmans
Of: hoe de muze Polyhymnia waakte boven de wieg van MARK TIJSMANS
Geboorte
Mark Tijsmans werd geboren op 5 januari 1969 in Merksem. Een klein, ros en waarschijnlijk lawaaierig baby'ke, omringd door mammie, pappie, opa en grote broer. En wat is hij toch schattig!!
Een baby krijst om zijn stem te oefenen, al heeft hij dat op het moment zelf misschien niet door. Ik kan me voorstellen dat baby Markje zijn huisgenootjes menige keer uit het raam heeft doen springen, als je bedenkt met wat voor een stem zijn volwassen versie nu het podium van de Antwerpse Stadsschouwburg onveilig maakt.
Mark als kind
Mark was, naar eigen zeggen, een vrolijk kind. Hij leefde in een groot gezin, want hij kreeg er nog een broer en twee zusjes bij. Het gelukkige gezinnetje woonde in een rijtjeshuis in Merksem, een huis dat, om plaats te verschaffen aan de rumoerige nieuwe generatie Tijsmansjes, flink werd "uitgebouwd". Je was er dan ook altijd welkom om binnen te vallen, wat het huisgezin spoedig veranderde in een oppascentrum voor kleuters.
Een vrolijke bedoening, geen twijfel mogelijk. Vooral als je dan zo'n schavuit hebt rondlopen als Mark, die de poppen van zijn zusjes ging verstoppen of weggooien, en ongetwijfeld nog een heleboel andere kwajongensstreken uithaalde, vrolijk geholpen door zijn broers en vriendjes.
En zo groeide hij op: een kindertijd vol gefeest en gestoei, een kindertijd die hij voor altijd een beetje in hem bleef bewaren. Tot groot jolijt van de fans natuurlijk, als ze die kwajongensstreken terug zien bovenkomen in zijn charmante glimlach!
De puber
Op school ging het de eerste drie jaren van zijn secundair toch niet zo heel goed op sociaal vlak. Mark was namelijk een laatbloeier, vooral lichamelijk, en daar kwam dan nog bij dat veel klasgenootjes ouder waren dan hij, omdat ze al eens waren blijven zitten.
Erg veel zal Mark er toch niet onder geleden hebben, hij ziet er toch niet uit alsof hij zwaar lijdt onder een of ander complex...Zelfs het feit dat hij in tegenstelling tot zijn broers en vader er niks van bakte op de atletiekpistes weerhoudt hem er nu niet van om drie keer per week te gaan joggen in het Peerdsbos in Brasschaat, bij een echte loopclub. Tja, de conditie moest een beetje bijgeschaafd worden, en inderdaad, wat zíet hij er toch fit en gezond uit!
Op zijn vijftiende gaat de wereld voor hem open. Hij zet zijn eerste toneelpasjes, en voelt meteen: "Dít is iets voor mij!". Hij volgt tegelijkertijd dan ook nog maar even notenleer, dictie en slagwerk, om van alle markten thuis te zijn, nietwaar?
Op zijn zestiende volgt een tweede grote openbaring. Hij vertelt aan zijn familie en vrienden dat hij homo is. Zijn moeder doet hem even van zijn stoel vallen met de verklaring dat ze dat al van bij zijn geboorte wist. In ieder geval moest hij het meisje waar hij toen smoorverliefd op was (en zelfs een gezin met tien kinderen mee wilde stichten) verlaten. Ze zal dat vast wel goed opgenomen hebben.
In zijn vijfde, zesde en zevende secundair studeerde hij opvoedkunde, en daar heeft hij zich werkelijk te pletter geamuseerd! Sommige leerlingen en leerkrachten van toen ziet hij nu nog. Ook zat hij nog bij de chiro en werd later zelfs leider. De opvoeder in hem zal altijd een beetje blijven nazinderen, daarvoor moesten we maar naar zijn capriolen als wrapper op Ketnet kijken. Ook bij de Ketnetband of eender welke aangelegenheid met jong volk zie je dat hij fantástisch is met kinderen.
Roeping
Na zijn opleiding bijzondere jeugdzorg probeerde Mark nog een half jaar om voor leerkracht te studeren, maar dat bleek toch niets voor hem te zijn, op die manier wilde hij niet met kinderen bezig zijn.
Hoe dan wel? Mark ging vormselcatechese geven, want rond die tijd begon er iets anders, iets heel aparts in hem te branden. Mark werd Katholiek opgevoed, en zijn gezin was erg actief in de parochie. Zo ging er een soort "roeping" in Mark opwellen, en om die te beantwoorden ging hij enkele roepingweekends volgen. De stem van God bleek dan toch iets anders voor hem bedoeld te hebben, want Mark werd gek van de stilte (hij heeft het inderdaad soms moeilijk zijn mond te houden, kijk maar naar een willekeurige aflevering van de "notenclub"!) en besloot dat zo'n leven als priester toch niet echt iets voor hem was. Zijn religieuze achtergrond blijft echter een stuk van zijn leven dat niet weg te denken valt.
Planken en publiek
Als Mark van één ding spijt heeft, is het dat hij vindt dat hij véél te laat aan toneel en muziek begonnen is. Nochtans wist hij al wel dat hij een laatbloeier was, en als hij daar zelf niet achter was gekomen, dan had hij nog altijd de kostuumontwerpsters die hem met de neus op de feiten drukten met hun stelling: "Mark, jij zal nog héél lang moeten wachten!!". Maar Mark, zijn hyperactieve zelf zijnde, liet zich niet tegenhouden en maakte al vlug de planken onveilig met zijn acteertalent.
De acteermicrobe had zich al voorgoed in hem genesteld sinds hij bij de jeugdbeweging allerhande festiviteiten in elkaar stak. Daar heeft hij dus ook zijn stiel geleerd.
Maar hoe goed je amateurtoneelstukjes ook in elkaar kan steken, je hebt natuurlijk altijd een professionele "bijscholing" nodig. Die kreeg hij bij het Koninklijk Muziek Conservatorium in Brussel, waar hij in 1993 als volwaardig acteur zijn diploma overhandigd kreeg.
Een diploma, dat hem voor de rest van zijn leven de mogelijkheid zou bieden om, met dezelfde dwaze jongensstreken nog fonkelend in zijn ogen, de zalen en huiskamers van cultuurlievend Vlaanderen te besprenkelen met zijn gaven.
Intussen is zijn haar al mooi grijs geworden. Maar omwille van zijn rollen zal hij het nog een tijdje moeten verbergen...
Theater
Hij begon als freelance acteur voor onder andere het KJT met "Koekenbroodman", "Lieve Jelena" , "De golf" (over jongerendiscriminatie) en andere stukken. Bij het Raamtheater speelde hij Edward in de productie "Skylight". Verder deed hij nog andere serieuze stukken als "Faustus" en "De Gebroeders Karamazow" bij Torka T. Ook het publiek van het KNS en theater Antigone mochten van zijn capaciteiten genieten.
Televisie
Niet alleen de planken, ook het kleine scherm liet Mark niet koud. Zijn eerste televisieoptreden begon bij de serie 'Het park' als Bart, en daarna als Bennie in 'Thuis', waarvan de heruitzendingen nu nog te zien zijn, 's middags op TV1.
Ook konden we een tijdje genieten van de rosharige schavuit Filip in "De burgemeesters", die zich van zijn studies niet veel aantrok maar veel liever zijn ouders op de zenuwen werkte met zijn streken als rokkenjager.
Mark was ook erg gewild als gastrol bij programma's van zowel de VRT als de VTM, en speelde daar ofwel de rokkenjager, de onnozelaar, of de slechterik, waar hij alledrie even goed in is.
De programma's waarin hij even binnenviel waren: Heterdaad, Wittekerke, De kotmadam, Lili en Marleen, Hof van Assisen, Gaston Berghmansshow, Jacques Vermeire-show, en nog een hele boel meer...
Daarna bewees hij ook nog eens dat hij ook als zijn gewone zelf de kijkers op de lachspieren kon wekken, namelijk als panellid in "Zeg eens euh".
Ketnet: nooit te oud!
Waarschijnlijk zonder zelf precies te weten hoe hij erop kwam, besloot Mark op negenentwintigjarige leeftijd auditie te gaan doen voor de nieuwe telg van de VRT, Ketnet. Het woord "wrapper" was toen nog onbekend, maar het leek Mark desalniettemin écht weer iets voor hem.
Alzo wierp Mark zich in de nog ongekende diepten van het presenteren, en liet met zijn grappen en grollen de vermoeiende herinnering van de voorbije schooldag voor talloze jonge ketten vervagen, en bewees zowel zijn welbespraaktheid als zijn capaciteiten als opvoeder door het steeds weer origineel aan elkaar breien van kinder-en jeugdprogramma's.
Daar bleef het natuurlijk niet bij. Mark had intussen, onder het argusoog van David Davidse, zijn stem ontdekt en gevormd, en ook dit talent zou hem niet met rust laten. Hij stampte eigenhandig zijn groep "DE LOLLIES" uit de grond, die door zijn werk bij Ketnet snel zou evolueren tot de enige echte Ketnetband. Zo bracht hij zonneschijn op talrijke festivalweiden en in de harten van duizenden grote en kleine mensen.
Vier jaar later zou Mark in schoonheid afscheid nemen van de populaire jongerenzender, gepaard gaand met een groot feest op Ketnet, waarbij zelfs de "Rode Loper" mocht langskomen. Met postzakken vol brieven en tekeningen, geadresseerd aan "een ontroerend afscheid aan Mark" verliet hij een tijdperk, om zich volledig toe te spitsen op die andere gave, de gave van de zang.
Altijd muziek
Muziek heeft altijd in hem gezeten. Als kind luisterde hij vooral naar popmuziek, vooral tegen zijn 15e kreeg hij echt de smaak van zangers als Billy Joël en Freddy Mercury te pakken. Maar ook de goeie Vlaamse muziek laat een stevige indruk na. Zo heeft hij een enorme bewondering voor Paul Michiels met indertijd zijn groep "Soulsister", en is hij een regelrechte fan van Bart Peeters met de "Radio's", die hij volgde op zoveel mogelijk optredens en festivals.
Het mocht dan natuurlijk niet meer lang duren voor hij zelf de microfoon pakte en met een zwier zijn weg naar het podium vond. Dat begon natuurlijk met zijn eigen groep "DE LOLLIES", waar hij in gezelschap van zijn broer en vrienden hun leuze 'ambiance voor iedereen' telkens weer waar maakte, maar hij werd ook vaak als gastzanger gevraagd om covers en eigen nummers te brengen op allerhande gelegenheden, veel ook voor het goede doel.
Later zou hij frontman worden van zowel de Ketnet- als de Flikkenband.
En ... nog niet verschenen maar in blije verwachting: er zal dra weer een nieuw muzikaal product van de Tijsmans-band rollen, namelijk zijn nieuwste speeltje "Mark en de Tunnels". Het wordt weer iets heel unieks, met nummers, doorweven met humor en sketches, helemaal à la Mark, en wij zitten natuurlijk op de eerste rij!
Enter Pasmans
Maar de grote bekendheid moest nog komen. TV1 kwam met een nieuwe crimi, een programma dat na kanon "Heterdaad" hetzelfde succes beloofde. Het zou gaan over een politiebureau in Gent met twee vrouwelijke agenten aan het hoofd.
En ze wilden Mark. Want men had iemand nodig die het juiste uiterlijk had om het onnozele groentje te spelen, maar die tegelijkertijd de komische noot van de serie moest brengen. Mark gaf ijzersterk gestalte aan Pasmans, voor - naar wij hopen - nog héél veel series van de succesreeks "Flikken".
Hoewel die rol van flik Mark voor een stuk aan het lijf gekleefd zou blijven, zou hij 'in het echt' helemaal niet goed zijn voor de rol als politieagent. Zijn geklungel op de set inzake de "praktische handelingen", als daar zijn handboeien ronddoen en in de roos schieten, heeft al naam gemaakt bij elk politiebureau van Gent en omstreken.
Vergeten we bijna een van de allerbelangrijkste mijlpalen: Mark heeft de makers van Flikken na een paar seizoenen eindelijk zo ver gekregen dat hij zijn natuurlijke grijze haren mag behouden!
De stem die door de schouwburg schalde
De muziek en het podium bleven lonken naar de jonge acteur. Music Hall sloot hem voorgoed in de armen door zijn musicaldebuut als de jongen die nooit groot wilde worden: Peter Pan. Mark zoefde over de scène alsof hij de wilde, energieke dertienjarige in hem nooit was kwijtgeraakt, en kreeg uitstekende kritieken, die een nieuwe wereld voor hem openden.
Na Peter Pan is er immens veel veranderd in Mark zijn leven, waarvan vooral de nieuwe vriendschappen en de blijvende verbintenis met Music Hall zullen bijblijven.
De volgende stap in zijn musicalleven was er ook een om te herinneren. Hij mocht samen met de rest van de cast van Music Hall's nieuwste productie Camelot in middeleeuwse sferen de "Capitole" in Gent officieel heropenen. Zijn vertolking van aartsslechterik Mordred werd de drager van het stuk genoemd.
Mark had zich voorgoed genesteld in de musicalwereld. Zelfs toen hij nog met Camelot bezig was werd hij opnieuw uitgenodigd voor een hoofdrol in het internationale muziekspektakel "Romeo en Julia, van haat tot liefde", wegens overweldigend succes nóg maar eens verlengd. Waar hij in de twee vorige musicals de kwajongen en de slechterik neerzette, kent deze rol een prachtige spanningsboog in de evolutie van zijn personage, Benvolio. Mark krijgt de kans om in hetzelfde stuk eerst de onbezorgde lolbroek, de komische noot neer te zetten, om die daarna te laten evolueren tot de verscheurde ziel van een jongen die zijn beste vriend verloren heeft. Alweer worden zijn prestaties alom geprezen.
We kijken vol verwachting uit naar zijn volgende musicalescapades.
Toekomstige ambities
Mark heeft er zich nooit expliciet over uitgelaten, toch heeft hij ooit een aantal van zijn toekomstdromen laten vallen. Zo zou hij bijvoorbeeld dolgraag ooit als regisseur aan de slag gaan, om zijn favoriete boek te verfilmen. Welk dat is, houdt hij geheim, maar ik durf veronderstellen dat hij het toen voor een keer eens niet had over zijn all-time favorite "Harry Potter".
Wat wel relatief zeker is, is dat hij ondanks zijn scholing nooit meer van plan is om de drumstokken nog eens ter hand te nemen. Zeer spijtig als je het mij vraagt...
Achter de rol
Wie is Mark Tijsmans nu eigenlijk privé?
Hij praat nooit veel over zijn privé-leven, en dat is natuurlijk zijn volste recht. Toch is het voor de fans fijn als je een glimp wordt gegund van de échte persoon achter deze zo bewonderde acteur, zanger, duivel-doet-al.
Hiervoor wil ik dan graag verwijzen naar de artikels en andere teksten die je kan vinden op deze site. Ze bevatten interviews uit tijdschriften, uitgetypte interviews van op de radio of televisie, en teksten van eigen hand, onder andere over ontmoetingen van ons met Mark.
Veel leesgenot!
-Heleen Evers-
Deze biografie kan je in PDF-formaat downloaden in de download-sectie.