Ik wil als homo gerespecteerd worden

Mark Tijsmans (34) is katholiek opgevoed. Hij was actief in de parochie, was lid van de Chiro en zong bij het kerkenkoor. Toch is hij het niet helemaal eens met het Vaticaan. «Een homo is toch geen gevaar voor de maatschappij!» klinkt het verontwaardigd. Ondertussen geniet hij volop van het succes van de 'Flikkendag' en de reeks zelf.

Momenteel wordt de vijfde reeks van 'Flikken' uitgezonden op TV1. Hadden jullie durven hopen dat de serie opnieuw zo goed zou scoren?

Mark: We durfden het wel te hopen, maar het echt verwachten is iets helemaal anders. Iedereen van de opnameploeg is natuurlijk uitermate gelukkig. Zelf heb ik ook het gevoel, als ik over de straat loop of op de trein zit, dat de mensen onze reeks zien als een gevestigde waarde. Dat gevoel heb ik nu meer dan vorig jaar.

VTM heeft het succes van de politiereeks ingezien, want zij zijn momenteel aan het werken aan een viertal politiereeksen.

Mark: Persoonlijk vind ik dat absoluut geen probleem. Ik hou gewoon van politiereeksen, zeker als die goed gemaakt zijn. Het is goed voor Vlaanderen en voor de acteurs dat er meer aanbiedingen zijn op dat gebied. Wij, van 'Flikken', hoeven absoluut niet bang te zijn voor deze concurrentie. Ik ben er zeker van dat er een plaats is voor ons allemaal. Iedere reeks zal trouwens haar eigen klemtonen leggen. Ik vind het geweldig en ik hoop voor hen dat de series scoren.

De start van 'Flikken' zorgt voor een golf van promotie. Zo vertelde je me dat je enkele dagen geleden een interview had met 'Kerk en Leven'. Hoe gelovig ben jij?

Mark: Ik schrok zelf een beetje van de aanvraag voor dat interview. Ik geloof wel in iets goddelijks, maar heb wel moeite met de structuur van de Kerk. Toch moet ik zeggen dat ik nog steeds in de basis geloof. Als kind was ik actief in de parochie, ik was lid van de Chiro en zong bij het zangkoor. Bij dit alles werden we geleid door priesters, en van hen heb ik veel geleerd en steun ondervonden. Ik wil het instituut Kerk zeker niet aanvallen, maar wel de top ervan. Ze hebben een aantal dogma's waarbij ik me niet kan aansluiten, zoals over de holebi's. Ze zeggen dat homo's en lesbische vrouwen een gevaar zijn voor de maatschappij. Dat slaat toch nergens op. Ze zouden meer aardse standpunten moeten innemen. Ze zouden moeten evolueren met hun volk. Ik wil de Kerk zeker niet afvallig zijn en heb er respect voor, maar dan wil ik als homo ook respect terugkrijgen. Ik ben zeker niet de enige die niet meer ten volle achter de standpunten van de Kerk staat.

Jij lijkt mij inderdaad niet gevaarlijk.

Mark: Ik dacht dat homo zijn op zich toch geen reden was om zo aangevallen te worden. Dat een kerkelijk huwelijk voor homo's nog steeds niet mag, daar heb ik vrede mee. Maar ik heb al wel voorstellen gehad van twee priesters die, mocht ik ooit trouwen, een mooie dienst voor mij willen verzorgen. Dat bevestigt voor mij alleen maar dat het aan de basis van de Kerk nog steeds goed zit. Weet je, er is veel veranderd in vergelijking met vroeger. Priesters zijn mensen die dag in dat uit met het volk op straat contact hebben en weten wat er leeft bij de gewone mens. Eigenlijk hebben de priesters het nu voor het zeggen, ook al denken ze bij het Vaticaan nog steeds dat zij de mensen leiden.

Ben jij een potentiële bruidegom?

Mark: Het is vreemd, maar ik denk dat anderen dat meer in mij zien dan ikzelf. Ik ben momenteel alleen en voel me daar goed bij. Ik kan genieten van het alleen-zijn, maar ik weet ook best dat ik een relatie zou kunnen hebben.

En kinderen? Want dat blijft toch nog steeds een vrij moeilijk punt voor homo's en lesbiennes.

Mark: Dat blijft iets raars voor mij. Ik heb veel met kinderen gewerkt en gespeeld, onder meer bij KETNET, en ik zou er best wel één, twee, of drie willen hebben. Al mijn broers en zussen zijn getrouwd en hebben kindjes. Momenteel heb ik nichtjes en neefjes tussen de nul en de tien jaar oud. Als we dan, net als deze zomer, allemaal naar de kust op vakantie gaan en ik zie hen spelen, dan zet me dat toch aan het denken. Zo maakte ik vorig jaar nog iets grappigs mee bij 'Tien om te zien'. Mijn nichtjes van 7 en 8 jaar hadden me gevraagd om een handtekening mee te brengen van de meisjes van de M-kids. Ik zat er een beetje mee verveeld dat ik een handtekening moest vragen, maar voor mijn nichtjes wilde ik dat natuurlijk graag doen. Het grappige was dat de meisjes van de M-kids plots naar mij kwamen gelopen om mij een handtekening te vragen. Ik zei: 'Oké, op één voorwaarde: als ik ook van jullie een handtekening krijg voor mijn nichtjes.' En daarmee was het probleem opgelost. (lacht)

Over twee weken stoppen de opnamen van deze reeks 'Flikken'. Wat ga je dan doen?

Mark: Die opnamestop duurt tot 10 november en dan beginnen we aan een zesde reeks 'Flikken'. Ondertussen ben ik bezig met het opstarten van een one-man-show. Een show á la Toon Hermans, maar dan met zelfgeschreven popnummers. Mijn muziekgroep, waarmee ik vroeger met de Ketnetband optrad, zal dus ook aanwezig zijn. Het is de bedoeling dat ik na mijn optreden in de musical 'Romeo & Julia', die in januari hernomen wordt, zal rondtrekken met mijn theatertournee. Momenteel ben ik nummers aan het schrijven. Daarnaast ben ik ook nog aan een jeugdboek aan het werken. Ik heb nog niet veel geschreven. Het verhaal zit in mijn hoofd en ik ben het op dit moment aan het neerschrijven. Als het lukt en ik vind een uitgeverij, dan zal ik er zeker nog meer schrijven, want ik heb heel wat inspiratie.

Bron: TV-Familie (1 oktober 2003)