Mark Tijsmans, een druk bezet man

Hoe combineer je het werk van Flikken met het werk in Camelot & Ketnet?

Mark: De repitities van Camelot zijn tijdens de vakantie van Flikken. Daardoor is er geen tijdverspilling. Op het moment dat de voorstellingen lopen, neem ik overdag op met Flikken en speel ik s avonds mee in Camelot. Daar zijn er dus ook geen problemen.
De beide partijen (MMG/TV1 & Music Hall) moeten wat water bij de wijn doen. Music Hall weet bijvoorbeeld dat als zij bekenden in hun musicals willen, dat die weinig tijd hebben. Music Hall zal daar dan ook rekening mee houden.

Hoe verschilt Camelot van Peter Pan?

Mark: Peter Pan was een productie met verschillende kinderen. In Camelot speelt welgeteld één kind mee. Camelot is ook minder expliciet gericht op een familiepubliek, maar iedereen zal er zeker van genieten. Er komen geen bloederige scenes in voor, dus het blijft een aangenaam stuk voor iedereen.
Ook gaat Camelot toeren. Dit was met Peter Pan niet het geval. Na Gent (in het Capitool) staat ook Antwerpen op het programma, en eventueel ook nog grote culturele centra doorheen Vlaanderen.

De kans bestaat dat Music Hall je vraagt om mee te spelen in hun musicals omdat je Mark Tijsmans bent. Heb je daar problemen mee?

Mark: Ik ben eigenlijk trots dat ze mij vragen. Maar het is niet omdat ik Mark Tijsmans ben, dat ik daarvoor niet mijn best moet doen. Het blijft nog altijd een uitdaging om een goeie vertolking ten tonele te brengen. Het is niet omdat ik bekend ben, dat ik niet op mijn bek kan gaan.
Ik heb er helemaal geen problemen mee dat ze me vragen omdat ik bekend ben. Zo zit de wereld nu eenmaal in elkaar.

Het is lang geleden dat je op Ketnet te zien bent geweest. Heeft dat te maken met je vele werk?

Mark: Normaal gezien presenteer ik 1 keer per week op Ketnet, maar ik ben net terug van vakantie, dus een maand niet te zien geweest. Door het werk met Camelot stop ik midden september met het presenteren op Ketnet. Natuurlijk kom ik terug als Camelot gedaan is.

Hoe belangrijk is Ketnet voor jou ? Zou je dit graag nog lang doen?

Mark: Voor mij is Ketnet zeer belangrijk. Ik zou er graag nog lang voor werken. Als ik mag kiezen dan liefst een job voor het scherm. Ik denk dat ik dat wel nodig heb. Een job volledig achter de schermen zie ik minder zitten.

Hoe vind je het om herkend te worden op straat?

Mark: Eigenlijk heb ik daar geen last van. Het is wel vervelend als mensen geen respect hebben voor je werk. Als ik bijvoorbeeld sta te praten met iemand van de productie op de set, en de mensen komen er gewoon tussen om een handtekening te krijgen, dan vind ik het vervelend.
Als het kinderen zijn, heb ik daar minder last van, aangezien die altijd eerlijk zijn. Kinderen zullen nooit leugens vertellen. Als die iets zeggen over jou of een van de programmas komt dat recht uit hun hart. Ze gaan er niet om liegen. Daarom heb ik er ook geen problemen mee als een kind zegt dat dit of dat niet goed was. Bij volwassenen ligt dat anders. Die kunnen schijnheilig doen en zeggen dat ze je programma goed vinden, terwijl ze dat helemaal niet vinden. Maar ja, zon mensen kom je bijna niet tegen. Met 99% van de mensen heb ik geen problemen. Dat ene procentje moet je er maar bijnemen zeker?

Ben je nu bewuster van het, soms gevaarlijke, politiewerk sinds je meespeelt in flikken?

Mark: Niet specifiek van de dingen die we spelen, maar eerder van de verhalen die verteld worden door de echte flikken. Voor we een actiescene moeten doen, een arrestatie bv., wordt ons eerst uitleg gegeven hoe we dit moeten doen.
Zo hebben ze ons gezegd dat als iemand zijn geweer laat vallen, het eerste wat moet gebeuren is dat geweer wegschoppen. Anders kan je er niet aan, en kan de crimineel dat misschien terug opnemen. Dat zijn dingen waar ik niet zou op letten mocht men mij dat niet zeggen.

Wat zou je personage zeker nog moeten meemaken?

Mark: Ik zou graag eens een spectaculaire reddingsoperatie doen. Zoals een bus vol kinderen die dan door Pasmans gered worden op een heroische manier. Het dreigt allemaal te mislukken, maar door puur toeval lukt het dan toch (echt iets voor Pasmans), waardoor hij als een held wordt aanzien.

Bron: Kristof Vercruyssen